بهروز گتميری
دانشيار گروه مهندسی عمران - دانشکده فنی - دانشگاه تهران
حميدرضا تاج الدينی
فارغ التحصيل کارشناسی ارشد گروه مهندسی عمران - دانشکده فنی - دانشگاه تهران
تاريخ تصويب ۱۵ /۶/ ۸۲

چکيده
مدارک مستند فراوانی بر اساس مطالعات دفتری و مشاهدات ميدانی وجود دارد که نشان می دهند محيط خاکی زيرين سازه ها و پديده اندرکنش خاک و سازه، در هنگام وقوع زلزله، نيروهای لرزه ای وارد به سازه را افزايش داده بطوری که اين افزايش، در موا رد زيادی به خرابی و فروريزش سازه ها منجر شده است.
در اين مقاله سعی شده است اثرات رفتار غيرخطی خاک بر پاسخ ديناميکی سازه های بلند، با در نظر گرفتن اندرکنش ديناميکی خاک و سازه، توضيح داده شود . ضرورت انجام اينکار بدليل تأثيراتی است که در برآورد نيروهای طراحی لرزه ای وارده بر سازه ها و در نتيجه تعيين اندازه های مقاطع سازه ای دارد.
به اين منظور مدلهای گوناگون سيستمهای اندرکنش خاک و سازه با پارامترهای هندسی و رفتاری و همچنين محيطهای لرزه ای متفاوت در نظر گرفته شده و تحليل اندرکنش ديناميکی آنها بروش تفکيک زيرسازه ها انجام گرفته است.
با استفاده از نتايج تحليلها، روند تغييرات شتاب پاسخ طيفی سازه نسبت به پارامترهای حاکم بر مسأله از قبيل، سختی نسبی سازه به خاک و سطح شتاب ورودی برآورد شده و نتايج بدست آمده با نتايج حاصل از روشهای متداول تحليل ديناميکی سازه ها مقايسه گرديده است.
نتايج حاصل از مطالعات فوق به صورت کمّی نشان می دهد که رفتار غيرخطی خاک زيرين سازه ها، به ويژه برای ساختمانهای بلند قرار گرفته برخاک نرم، می تواند پاسخ ديناميکی سازه ها را به ميزان قابل توجهی افزايش دهد طوری که در برخی موارد اين افزايش به حدی زياد است که برای برآورد نيروهای طراحی لرزه ای وارده به سازه، نياز به انجام تحليلهای اندرکنش ديناميکی خاک و سازه بوده و اکتفا به نتايج حاصل از تحليلهای متداول ديناميکی سازه ها منجر به طرح ناايمن سازه مي گردد.
واژه های کليدی: غيرخطی، اندرکنش ديناميکی، تفکيک زير سازه ها، پاسخ طيفی، سطح شتاب، سختی نسبی

در فرمت پی دی اف